تبلیغات
شهدای خیابان مدرس ساری

شهدای خیابان مدرس ساری
پایگاه مقاومت بسیج سردار شهید حجت ا... مستشرق
قالب وبلاگ
حتما بخونید


به ادادمه مطلب برید.

آنان که بر بلندای تاریخ بشریت ایستاده‎اند، راه آمده و مسیر فردا را به روشنی زیر نظر دارند. بصیرت نه تنها در چشمان آنان، که در جایگاه رفیع‎شان به ودیعه گذاشته شده است. واپسین مرد فردابین، یاری است خراسانی. یاری که آن‎چه می‎گوید عصاره بصیرت است. همان بصیرتی که ما و شما را در روزهای مه گرفته و شبانگاهان بی‎روزن، به آن فرا ‎خواند و ما ندانستیم!

شکنجه‎ گروه‎های مسلمان در مصر
گروه‎هاى مسلمانى که براى دفاع از اسلام قیام مى‎کنند، به‎وسیله‎ سردمداران آن کشورها به‎راحتى زیر فشار و شکنجه و زندان قرار مى‎گیرند و قدرت‎هاى جهانى هم از این‎ها – یعنى از دولت‎ها – حمایت مى‎کنند. مصر، امروز این‎گونه است. بسیارى از کشورهاى دیگر در دنیا همین‎گونه‎اند. / ۲۴ آبان ۱۳۶۸

انقلاب اسلامى، ناگهان تمام موجودیت و نظام ارزشى دستگاه استعمارى غرب و دنیاى سرمایه‏دارى را زیر سؤال برد. یعنى آینده‏شان را کلا تهدید کرد و ابهامى به آینده آن‎ها داد؛ چون این انقلاب بر مبناى اسلام بود و نتیجتا هر جا مسلمانى باشد، ممکن است این انقلاب بالقوه در آن‎جا تحقق پیدا کند. بعد هم مرتب نمونه‎هاى آن را از افغانستان گرفته تا اندونزى و مالزى و مصر و تونس و حتى در کشورهایى که سیستم‎هاى به اصطلاح انقلابى دارند – مثل الجزایر یا لیبى – دیدند و مشاهده کردند که همین اسلام در آن‎جاها سر بلند کرده است و «هل من مبارز» مى‏گوید و آینده را ترسیم مى‏کند. / ۷آذر۱۳۶۸

برای استکبار، شیعه و سنی فرقی نمی‎کند
او که با اصل اسلام دشمن است، در خصومت، برایش شیعه و سنى فرقى نمى‎کند. دیدیم که استکبار چگونه روى انقلابیون سنى در فلسطین و مصر فشار مى‎آورد. این‎ها که شیعه‎ دوازده امامى نیستند. همه‎ این‎ها برادران اهل سنت ما هستند. مى‎بینید که چه فشارى روى این‎ها مى‎آورند. براى استکبار که فرقى نمى‎کند. اما او که با اسلام و شعب اسلام و ملت اسلام – از هر شکلش – مخالف است، حالا در موضع یکى از این فرقه‎ها قرار مى‎گیرد و علیه یک فرقه‎ دیگر تلاش مى‎کند و پول خرج مى‎کند. ما باید هوشیار باشیم. / ۵ دی ۱۳۶۸

بازی خوردن توسط صدام، ناشیانه‎ترین کارهاست
اگر صدام تا ۱۰ سال دیگر هم ضدآمریکایی‎گرى بکند، اصلا امکان ندارد که این حرکت در دنیا بگیرد؛ «چراغ کذب را نبود فروغى». ممکن است دو نفر در فلان کشور، چند صباحى اشتباهى بکنند – که بسیار بسیار هم نادرند – اما خودش خراب خواهد کرد؛ چون ضدآمریکایى نیست.

آمریکا موجودى نیست که آدم بتواند براى مدت طولانى، با او دودوزه‏بازى کند. یک حقیقت و واقعیت حجیمى در دنیا و در زندگى کشورها و ملت‎هاست. یا انسان با آن مقابل است و یا با آن مقابل نیست. این، خیلى زود آشکار خواهد شد و چیزى نیست که بشود براى بلندمدت در این مورد دو دوزه‎بازى کرد؛ لذا صدام خودش، خودش را رسوا خواهد کرد. امروز، شاه حسین و على عبدالله صالح و زین‏العابدین ‏بن‏على، رؤساى کشورهاى اردن و یمن و تونس – هم دم از ضدآمریکایی‎گرى مى‏زنند! مگر نیست؟ آیا چنین چیزى ممکن است؟! اما این‎که شما خیال کنید چون صدام چیزى گفته، ما بخواهیم چیزى داغ‎تر از آن را بگوییم، من این کار را نخواهم کرد و آن را جرم مى‏دانم. ما کار خودمان را مى‏کنیم. ما ضدآمریکایى بودیم، هستیم و خواهیم بود. هر وقت آن چیزى را هم که مناسب است در این زمینه گفته بشود، مى‏گوییم. اما این‎که چون او فلان حرف داغ را زده، ما باید از او داغ‎ترش را بگوییم، ابدا چنین چیزى نیست. غلط‎ترین کار عالم این است که آدم خودش را – به قول مشهدی‎ها – شیوه بدهد؛ آن هم به بازى صدام! نه، این‎که به‎نظر من جزو ناشیانه‏ترین کارهاست. ۱۸/ شهریور ۱۳۶۹

تکلیف ما هرچه باشد، به آن عمل خواهیم کرد
آمریکایی‎ها در این منطقه، مسائلى خواهند داشت. آن‎طورى که این‎ها آمدند،… محققا با ملت‎هاى مسلمان در این منطقه، اصطکاک‎هایى پیدا خواهند کرد. طبیعى است، خیلى از مسائلى را که دیگران تحمل مى‏کنند، ما تحمل نمى‏کنیم و برخورد می‎کنیم. ما این‎گونه مسائل را رد و محکوم مى‏کنیم؛ کما این‎که تا حالا هم همین‏طور بوده و به همان اندازه‏‎اى که لازم بوده، اقدام شده است. اما این‎که حالا ما به مسأله نگاه کنیم، ببینیم صدام چه کار کرد و سعى کنیم از او عقب نمانیم، این را اصلا یک معیار و ملاک ندانید که بسیار چیز نادرست و گمراه‏کننده‏اى است.

مطمئنا این‎ها وقتى وارد این منطقه شدند، مثل آن آدم‎هایى بودند که به بازوى خودشان نگاه مى‏کنند و مى‏بینند مثل این‎که زورمندند! به‎ویژه یکى – دو مشتى هم که رد و بدل بشود، احساس قدرت مى‏کنند! این‎ها خیلى حرف‎ها خواهند زد، خیلى نقشه‎ها طرح خواهند کرد، یا از حالا طرح کرده‏اند؛ آن‏وقت حقیقت آشکار خواهد شد.

تکلیف ما هرچه و در هر وقت باشد، امیدواریم که ان‏شاءالله به آن تکلیف عمل بکنیم. خداى متعال هم هدایت و ارشاد و کمک کند، تا تکلیف را در هر برهه‏‎اى بفهمیم و به آن عمل کنیم. / ۱۸شهریور ۱۳۶۹

سردمداران سیاست دنیا گمان نکنند که با نشستن و گفتن و کف زدن خواهند توانست سرنوشت ملت‎ها را در دست بگیرند و کشورها را به میل خودشان این‎جا و آن‎جا کنند. تاریخ معاصر ما، بى‏بنیادى و سستى این‎گونه تصمیم‏گیری‎ها را نشان داد. بعد از جنگ دوم جهانى هم قدرتمندانى نشستند و گفتند و برخاستند؛ ملت‎هایى را چند ده سالى به‎دنبال تصمیمات خودشان کشاندند؛ اما آخر چه شد؟ دیدید که فطرت تاریخ و سنت خدا در تاریخ، چگونه به دهن همه آن‎ها زد؟ دیدید که چگونه گفته‎ها و تصمیم‎هاى آن‎ها نقش بر آب شد و در مقابل اراده‏ ملت‎ها و سنت تاریخ، نشانى از آن باقى نماند؟ قضیه‏ فلسطین هم همین‎گونه است. ۴۰ سال قبل از این نشستند، دولتى جعلى و ملیتى مجعول در وطنى مغصوب به‎وجود آوردند؛ امروز هم مى‏خواهند به گمان خود قضیه را مهر پایان بزنند؛ اما اشتباه مى‏کنند.

البته کسانى‎که در این خیانت شرکت بکنند، مبغوض ملت‎ها خواهند شد؛ اما ملت‎ها و سنت‎هاى خدا در تاریخ، راه خود را خواهند رفت؛ این سخنى نیست که امروز ما بگوییم. نمى‏خواهد بیهوده تبلیغات پرحجم و انبوه خودشان را علیه جمهورى ‎اسلامى ایران بسیج کنند. ما در دفاع از آرزوى بزرگ و برحق فلسطین، با هیچ‏کس رودربایستى و از هیچ‏کس ملاحظه نداریم.

ملت‎ها تریبون ندارند. ملت‎ها جایى‎که به آن‎ها اجازه داده بشود سخن خود را بگویند، به‎دست نمى‏آورند. شما به ملت‎ها فرصت بدهید؛ شما در خیابان‎هاى مصر و اردن و بقیه‏ کشورهاى اسلامى، با گاز اشک‏آور و باتوم و سلاح گرم جلوى ملت‎ها را نگیرید، تا معلوم بشود که ملت‎هاى اسلامى چه مى‏گویند و چه مى‏خواهند. این، حرف همه‏ ملت‎هاى اسلامى است. / ۸آبان۱۳۷۰

مثل همان فریادى که ملت ایران کشید…
در کشور مصر، یک عده جوان مسلمان، یک عده مردم مسلمان مى‎ایستند و شعار اسلامى مى‎دهند و هیچ ارتباطى هم برحسب ارتباطات معمولى انسانى، بین آن‎ها و مردم ما نیست، اما به قدرى شعارهاى آن‎ها به شعارهاى ما نزدیک است که رییس‎جمهوری بدبخت روسیاه‎شان [حسنی مبارک] مى‎گوید: «این‎ها از طرف ایران تحریک شده‎اند!» ما چه ارتباطى با آن‎ها داریم؟ آن‎ها مسلمانند. خود آن‎ها شعار قرآن مى‎دهند. خود آن‎ها هستند که احساس مى‎کنند باید در راه خدا حرف بزنند، فریاد بکشند و حرکت کنند مثل همان فریادى که ملت ایران در دوران طاغوت علیه آمریکا و علیه استکبار و استبداد جهانى کشید و باز هم مى‎کشد. / ۲۷ آبان ۱۳۷۱

حمایت آمریکا از حکومت وابسته‎ مصر
در مصر روشنفکرترین نسل‎هاى مسلمان، مورد تعقیب خشن و خشم‎آلود رژیم فاسد و نالایق آن کشور قرار مى‎گیرند و حکومت وابسته و حقیر آن کشور بزرگ مورد تشویق و کمک مالى و امنیتى آمریکا قرار مى‎گیرد  ۲۸ اردیبهشت ۱۳۷۲

مردم مصر، محب اهل‎بیتند
امروز در کشور مصر، مسجد «رأس‎الحسین» آن‎جا که خیال مى‎کنند سر مقدس آن بزرگوار مدفون است، محل تجمع عواطف مردم محب‎ اهل‎بیت مصر است. ملت مصر، ملت خوبى است. کار به رژیم و دولت آن کشور نداریم. ملت، محب اهل‎بیت است. / ۲۶خرداد۱۳۷۲

مسلمانان در عزلت بودند
در آفریقا، در آسیا و در خاورمیانه، چقدر کشورهاى اسلامى وجود دارد که در آن‎ها نظام‎هایى رفت و نظام‎هاى دیگرى آمد، اما همه‎جا مسلمانان در انزوا و عزلت بودند. مثلا کشورى مثل عراق، رژیم سلطنتى داشت. رژیم سلطنتى رفت، رژیم دیگرى بر سر کار آمد. آن‎هم رفت، عده دیگرى آمدند. بعد آن‎ها رفتند، یک عده‎ دیگر جای‎شان را گرفتند. باز آن عده رفتند و عده دیگرى آمدند. تا این‎که نوبت به بعثی‎ها رسید. در تمام این نقل و انتقال‎ها، کسانى که جای‎شان خالى بود، مسلمانان بودند. اکثریت قاطع مردم عراق، مسلمانند، اما در تحولات مذکور اصلا خبرى از حضور آن‎ها نبود! یا فرض بفرمایید در کشور مصر – البته آن‎جا جمعیتى به نام «اخوان‎المسلمین» بود – تحولى شد و رژیم سلطنتى از بین رفت. با از میان رفتن رژیم سلطنتى، رژیم جمهورى و انقلابى بر سر کار آمد که چهره‎ شاخصش «عبدالناصر» بود. بعد، عبدالناصر مرد، دیگرى آمد. بعد او رفت، دیگرى آمد. در تمام این مدت – البته تا قبل از پیروزى انقلاب اسلامى – همه‎ تحولات، برکنار از جریان اسلامى و عناصر اسلامى بود. اصلا عناصر اسلامى، کاره‎اى نبودند. در همان انقلاب اول مصر هم، عناصر اسلامى مؤثر بودند، اما به مجرد این‎که حکومت جدید تشکیل شد، کنارشان زدند. بعضى را به زندان افکندند، بعضى را کشتند و بعضى را از صحنه خارج کردند. این‎جا هم اسلام، حضورى نداشت. / ۱۴بهمن۱۳۷۳

انقلاب اسلامی؛ الگوی بیداری اسلامی
به برکت حرکت انقلاب اسلامى پدیده‎‎اى به نام بیدارى اسلامى به‎‎وجود آمد که این دیگر قابل‎انکار نیست. امروز بیدارى اسلامى در همه‎ کشورهاى اسلامى هست؛ هرچند که کم و زیاد دارد. بیدارى اسلامى به معنى این نیست که همه‎ ملت‎ها و همه‎ آحادى که در این بیدارى سهیمند، به‎صورت منطقى و استدلالى، مبانى فکرى یک نظام اسلامى را شناخته‎اند، بلکه به این معناست که احساس هویت اسلامى در میان توده‎هاى مسلمان، در همه ‎جا، به‎‎وجود آمده است.

شما ببینید آمریکایى‎ها در قضایاى مختلف، حرف معروفى را مکرر گفته‎اند و آن، این است که ما اگر امروز در این کشورهاى اسلامى و به‎ویژه کشورهاى عربى انتخاباتى راه بیندازیم، حتما اسلام‎گراها برنده‎اند؛ راست هم هست؛ این، درست است. امروز در عراق، مصر، عربستان‎سعودى و الجزایر و در مغرب و جاهاى دیگر این‎طورى است که اگر در هرجا یک انتخابات آزادى، الان راه بیفتد و به متفکران و نخبگان اسلامى میدان داده شود که به صحنه بیایند، آن‎ها برنده‎اند. ما این پدیده را ۲۰ سال پیش نداشتیم. این پدیده، به برکت انقلاب اسلامى به‎وجود آمده و به برکت ایستادگى ما؛ ما سرپا ایستاده‎ایم؛ ما به زانو نیفتادیم؛ خم نشدیم. حالا این شده است یک عَلَم، یک شاخص. خیلى از دشمنى‎ها هم به‎خاطر همین موضوع است. البته هر موفقیتى در هر جایى هزینه‎هایى دارد. ترس ملت‎ها از آمریکا و از ابرقدرت‎ها ریخته است. شما هرگز تصور مى‎کردید در عراق له‎شده‎، در زیر بار استبداد صدام و حزب بعث، چنین احساسات و ایستادگى‎هایى وجود داشته باشد؟! قبل از این، شما حدس مى‎زدید ملت فلسطین در مقابل دولت شارون که آمد سر کار تا ۹۰ روزه غائله‎ انتفاضه‎ مسجدالاقصى را ختم کند… این‎جور بایستند و مقاومت کنند که همین شارونى که براى نابود کردن و از صحنه محو کردن این نهضت آمده، حالا مجبور شود براى عقب‎نشینى یک‎جانبه از غزه با رقباى خودش – که آن حزب مقابلش است – کنار بیاید و از هم‎پیمان‎هاى سنتى و قدیمى خود، حزب «لیکود»، از روى اضطرار و ناچارى جدا شود؟! این قدرت مردم فلسطین و این قدرت بیدارى اسلامى است. شما باور مى‎کردید که اشغالگرِ اسراییلى در مقابل چند صد نفر جوان حزب‎اللهى در لبنان مجبور به عقب‎نشینى شود و آن‎طور مفتضحانه بیرون برود؟! شما باور مى‎کردید که اسراییل در مقابل یک تعداد جوان حزب‎الله در لبنان ناچار شود چندصد نفر زندانى – شخصیت‎هاى برجسته‎ حزب‎اللَه را که در زندانش بودند – را آزاد کند؟! این‎ها اتفاق افتاد. من و شما پارسال در همین جلسه نشسته بودیم؛ اضطراب بر تمام منطقه حاکم بود؛ چون آمریکا تازه آمده بود؛ با نفس تازه. بنده مذاکرات شما دوستان را در سمینار سال گذشته تعقیب مى‎کردم؛ نشانه‎هاى نگرانى در سمینار شما ظاهر بود. امروز این آمریکا، همان آمریکاست؛ ببینید در چه وضعیتى است. ۱۰ روز این‎ها به نجف فشار آوردند، نتوانستند نجف را بگیرند؛ این‎ها واقعیت‎هایى است که در جلوى چشم ما دارد اتفاق مى‎افتد؛ هندسه‎ معرفتى و سیاسى دنیا دگرگون شده است.

یک روز این‎طور تصور مى‎شد و این‎طور تبلیغ مى‎شد که همه‎ راه‎هاى پیشرفت و تمدن به «لیبرال دموکراسی»، آن هم به شکل آمریکایى‎اش، ختم مى‎شود؛ اما امروز این‎طور نیست. امروز بسیارى از ملت‎ها کاملا در این مسأله نظر مخالف دارند و البته بعضى هم شک دارند. امروز آمریکا به‎رغم قدرت روزافزون نظامى و مالى خود، در حضیض شکست سیاسى است و در دنیا منزوى است.
۲۵ مرداد ۱۳۸۳

پیش‎بینی شرایط جدید منطقه خاورمیانه
اگر من بخواهم آن لب تلقى و برداشت خودم را به شما عرض بکنم- که شاید در یک مجال کوتاه، برایش استدلال هم نشود ارائه کرد، البته مستدل است، منتها شاید در دو کلمه نشود استدلالى برایش بیان کرد – این است که مراکز استکبارى جهانى در مقابله‎ با حرکت اسلامى که نماد واقعى‎اش جمهورى اسلامى است، «دارند آخرین تلاش‎هاى خودشان را می‎کنند». در بسیارى از عرصه‎ها تلاش‎های‎شان و تدابیرشان «به بن‎بست خورده و کار از دست‎شان در رفته» است. این کمربندى که این‎ها دور مسائل جهانى کشیده بودند و حیطه‎بندى‎اى که کرده بودند، در حساس‎ترین نقاط روى زمین یعنى خاورمیانه، این کمربند پاره شده- یا سست شده، حداقلش این است، ولى به‎نظر من پاره شده – و از دست‎شان در رفته است. خدا مرحوم آشیخ حسین لنکرانى، روحانى سیاسى کهنه‎کار قدیمى را رحمت کند. ایشان سال‎هاى ۵۳ و ۵۴ یا شاید هم زودتر – سال‎هاى اواخر دهه‎ ۴۰ – وضع رژیم طاغوت را تشبیه می‎کرد به کسى‎که روى یک گنبدى رفته و یک دستمال ابریشمى هم دستش است که توى آن پر از گردوست و گوشه‎ این دستمال وا شده و گردوها همین طور دارد می‎ریزد. این می‎خواهد این گردو را بگیرد، یک گردو از آن طرف مى‎افتد، یک گردوى دیگر، یک گردوى دیگر، خودش هم روى گنبد است! بالاخره آدم روى زمین صاف، باز می‎تواند گردوها را هر جور هست جمع کند.

به‎نظر من امروز نظام سلطه در مواجهه‎ با حرکت اسلامى یک چنین حالتى دارد. جاپایش محکم نیست، زیرا بسیارى از شگردهاى تبلیغاتى استوار بنیان قدیمى این‎ها براى مردم دنیا رو شده است. امروز در جامعه‎ آمریکا، خشم عمیق از حضور قدرتمند لابى صهیونیستى به‎تدریج دارد توسعه پیدا می‎کند. این نارضایى بین مردم آمریکا – که مرکز تحرک صهیونیست‎ها و قدرتمندان صهیونیستى و سرمایه‎داران صهیونیست است – به‎تدریج دارد به وجود مى‎آید، البته رژیم حاکم در آمریکا بر مردم بسیار سخت می‎گیرند – یک نوع خاص سخت‎گیرى- و آن‎چنان این‎ها را مشغول زندگى و گرفتار زندگى می‎کنند که فرصت سر خاراندن ندارند. در عین‎حال این حالت دارد به‎وجود مى‎آید. این اطلاعات موثق ماست. در کشورهاى اروپایى هم به یک نحو دیگر. کشورهاى اسلامى که معلوم است. کشورهاى خاورمیانه که معلوم است. ملت‎ها حالت نفرت – و بعضا بغض – نسبت به رژیم ایالات متحده و مجموعه‎ سلطه در دنیا دارند. این را هم نمی‎توانند جمع کنند؛ هى تلاش می‎کنند اما نمی‎توانند جمع کنند. / ۲ تیر ۱۳۸۸

خاورمیانه جدید
شکى نیست که بر اساس حقایقى که خداى متعال تقدیر کرده است، خاورمیانه‎ جدید شکل خواهد گرفت و این خاورمیانه، خاورمیانه‎ اسلام خواهد بود. / ۱۸ اسفند ۱۳۸۸



طبقه بندی: سیاسی، اجتمایی، فرهنگی و هنری،
[ جمعه 15 مهر 1390 ] [ 02:41 ب.ظ ] [ امیر استادیان ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نویسندگان
نظر سنجی
نظر شما در مورد این وبلاگ چیست ؟






آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب